ظرافت‌هایی در حاشیه دیدار مسیح علی‌نژاد و مایک پمپئو

ماسئحخبر خوشی بود! دیدار موفق یک کنشگر سیاسی ایرانی و وزیر امور خارجه‌ی آمریکا روی داده است. مایک پمپئو از کنش‌های سیاسی مسیح‌ علی‌نژاد تقدیر کرده است و زمانی کاملا قابل تامل را در میان درگیری‌ها و کارهای انبوه خود برای این ملاقات جدا نموده است. مایک پمپئو مدتی پیش نیز جمعی از ایرانیان مقیم آمریکا را به دیداری دعوت نمود و سخنرانیی را درباره‌ی سیاست‌های دولت آمریکا در قبال جمهوری اسلامی بیان نمود.

این دیدار از هر زاویه‌ای که به آن بنگریم، برای «کسانی» که خواهان فروپاشی نظام جمهوری اسلامی هستند و سیاست‌های جاری دولت آمریکا را برای تقویت و سامان بخشیدن دوباره به مبارزات مردم ما علیه جمهوری اسلامی مفید می‌بینند، باید مهم و مثبت تلقی شود و در ادامه به چرایی این مسئله می‌پردازیم.

مایک پمپئو برای ما کیست؟

مایک پمپئو قبل از این سمت رییس سازمان اطلاعات و امنیت آمریکا، سی آی اِی، بوده است. گمان نمی‌توان کرد کسی نداند که چنین سمتی به معنای دست‌یابی و تماس با چه جنسی از اطلاعات در جهان ما بوده است. کمتر کسی است که نداند سازمان سی آی اِی در چه وسعتی مسائل جهان را رصد ، ارزیابی، پالایش و برای آینده و حال دسته‌بندی می‌کند. بنابرین پمپئو با یک سابقه‌ی شناخت از فعالین سیاسی ایران در خارج از کشور پا به دایره‌ی بررسی و تبیین سیاست‌های آمریکا در قبال ایران گذاشته است. منظور از این نکته این است که مایک پمپئو بدلیل حرفه و تجربیات‌اش، انگیزه و امکانات دانستن در حد کلان و ریز را از افراد و جریانات داشته است و این وسعت آگاهی در تمایل و روش‌ نزدیک شدن به افراد و مسائل با او همراه است. اینکه او که فرد دوم در تحقق و سامان دادن سیاست‌های دونالد ترامپ و دولت وی در قبال جمهوری اسلامی است تصمیم می‌گیرد که با یک فعال زن سیاسی ایرانی و جوان دیدار و گفتگو نماید. دیدار کسی چون او با یک فعال سیاسی ایرانی از روی تفنن و خبرسازی نیست و دارای منظور دقیقی است. حتی اگر «کسی» ملاقات با علی‌نژاد را به پمپئو توصیه کرده باشد نیز، باز او بسیار از کسی که بخواهد ملاقات‌اش کند می‌تواند بداند و می‌دانسته است.

اگر، من و تو خواننده‌ی گرامی از سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ی دولت و وزیر خارجه‌ی آمریکا در برابر جلادان، دزدان و متزوّران پوشالی حاکم بر کشورمان رضایت داریم و امیدواریم که از میان این زمین خشک، امید سبزه زند و مبارزات مردم ما به رهایی از این استبداد (مذهبی) انجامد، پس باید بدانیم که قلم و گفته‌های ما در برابر امثال مایک پمپئو چه باید باشد. اگر باوری هست که سیاست‌های اشتباه و ویرانگر دو رییس‌جمهور دموکرات آمریکا یعنی جیمی کارتر و باراک اوباما، در دو مقطع مهم تاریخی کشور ما، انقلاب سال ۵۷ و جنبش سبز، کشور ما را به سوی و ماندگاری در زیر استبداد دینی هل داده‌اند، اینک باید بفهیم جایگاه دولت آمریکا در جهان ما چیست و دولت دونالد ترامپ علی‌رغم همه‌ی مخالفان‌اش، برای ما تا رسیدن به مرحله‌ی گذار و در حین این مرحله می‌تواند مفید باشد.

در یک کلام، ملاقات هر کدام از مقام‌های دولت دونالد ترامپ، با هر کدام از مخالفان جمهوری‌اسلامی – و نه اصلاح‌طلبان – به نفع مبارزات ماست و باید در ایجاد همگنی با یکدیگر و ایجاد اتحاد در ازای توجه دولت آمریکا به کنشگران سیاسی ما بسیار دقیق و ظریف‌بینانه و نه چون گذشته بکوشیم. دوری از روش‌های قدیمی افشاگری در خارج از کشور را باید تمرین کرد و جا انداخت. روش‌هایی چون همهمه و بدگویی و انتشار «شب‌نامه» های قدیمی به نفع مبارزات داخل و خارج از کشور نیست.

مسیح علی‌نژاد از امروز فرد دیگری است

مسیح علی‌نژاد که وطن‌دوست است و ایران از یاد نبرده است، در روزهای آتی و از این پس، بسیار دقیق‌تر باید بگوید و بنویسد و «خویشتنداری» داشته باشد. این ملاقات با هدف و برنامه صورت گرفته است. و موفقانه هم پیش رفته است. مسیح علی‌نژاد فعال حقوق زنان است و این خود از چشم پمپئو ابدا پوشیده نمانده است. علی‌نژاد باید بداند و متعهد گردد، و نه مغرور، که این فرصتی طلایی برای دوران کنشگری او است. او باید در آرام کردن و اعتماد سازی برای مخالفان کوشاتر از قبل باشد. او اینک در جایگاهی متفاوت با قبل، برای ایران، قرار دارد.

او برای مقابله با مخالفانش و با انگ‌ها و تهمت‌ها خود را تا بدینجا نرسانده است. او برای حمایت از دهها میلیون زن ایرانی که برای کسب کرامت انسانی خود به مردان ما نیز مبارزه را آموزانده‌اند، تا بدینجا تلاش کرده و رسیده است. و باید خرسند از زندگی کوتاه سیاسی خود باشد و به خود امیدوار به پیش بتازد.

هم اکنون تعداد لایک‌ها در سایت گویا تقریبا دو برابر مخالفان این خبر است. طبیعی هم هست و اتفاقا هرچه کفه‌های ترازوی نظرات خوانندگان نزدیک‌تر به هم بیاستند، آنوقت از آن مطلب بوی یک ‍«عینیت» سیاسی می‌آید. بی‌شک موجی از انتقاد‌ها و دشنام‌ها و تشر‌ها رسانه‌ها را علیه این دیدار خواهند گرفت.

اما یادمان نرود و علی‌نژاد هم از خاطر دور نسازد که مایک پمپئو را نمی‌توان درس سیاست، و رفتار با ملایان داد!

تحلیل/نقطه

۵ فوریه ۲۰۱۹