پرهیز از جفای قلم به شاهزاده‌ی جمهوری‌خواه

در روزهای اخیر، رخدادی تازه در سپهر سیاسی ایران را شاهد بودیم. کارزار نه به جمهوری اسلامی، اینک بر بسیاری شناخته شده و بزودی می‌فهیم و می‌دانیم که چه نرخ و سوقی دارد. شکست‌های پیاپی امید در ایرانیان، از جمله در انتظار اتحاد و کار گروهی اپوزیسیون برونمرز، نوعی نگاه بدبینانه و پوشیده در پیش‌داوری‌ها را برای همه‌ی ما سبب گشته است. امری طبیعی‌ست و نمی‌توان از جوشش احساسات/شکست‌‌ها جلوگیری کرد. اما گاهی جفا می‌کنیم؛ از جمله به رضا پهلوی!

به خواندن ادامه دهید «پرهیز از جفای قلم به شاهزاده‌ی جمهوری‌خواه»

از کجا به کارزار «نه به جمهوری اسلامی»

یادآوری می‌کنیم که؛ آری در ایران هنوز باورمند به احمدی‌نژاد هست. هنوز هستند کسانی که به خاتمی امید دارند. هنوز هستند کسانی که به حکومت و نظام باور دارند. اما، آیا اینها بخشی از همان پلولاریسم لازم سیاست نیستند؟ آیا جدا انتظار داریم که با ایرانی که بلیزر حاوی خمینی را از فرودگاه تا بهشت‌زهرا روی دست برد، به یک جامعه‌ی دموکرات و سکولار برسیم؟ باید بتوانیم باور کنیم که بلوغ سیاسی مردم ایران در حدی‌ست که می‌توانند کشور را به سوی یک آینده‌ی روشن و پر سعادت برساند.

به خواندن ادامه دهید «از کجا به کارزار «نه به جمهوری اسلامی»»

«نه»‌ی بزرگ، «آری» کوچک، و اول کاریم – نگاهی به کارزار «نه به جمهوری اسلامی»

امروز چشمانمان به متنی کوتاه افتاد و چند صد امضا که در زیر آن گرد آمده بودند. در سایت گویا، این مطلب را خواندیم. هنوز بیش از ۱۷ لایک و ۳ آنلایک را به این مطلب نداده بودند. اکنون فکر کنم از ۹۰ لایک گذشته باشد، با آنکه دقایقی زیادی را پشت سر نداریم. مطلب در رابطه با آنچه بود که آنرا «کارزار نه به جمهوری اسلامی» نام نهاده‌اند. می‌دانم درباره‌ی این کارزار بزودی بسیاری خواهند نوشت، زیرا درباره‌ی آن نوشتن بسیار کار ساده‌ای است .

به خواندن ادامه دهید ««نه»‌ی بزرگ، «آری» کوچک، و اول کاریم – نگاهی به کارزار «نه به جمهوری اسلامی»»

سیر تقدس زدایی از روی‌بند

امروز مردم سوییس درباره‌ی قانون منع استفاده از روی‌بند زنان یا همان برقع به پای صندوق‌های رای می‌روند. اگر قانون تصویب شود، سوییس یازدهمین کشور اروپایی‌ست که در این باره رای مثبت می‌دهد. تاکنون در ده کشور اروپا استفاده از روی‌‌بند ممنوع شده است. آنچه درباره‌ی این قوانین از اهمیت زیادی برخوردار است، این نیست که زنان روی‌بند بزنند یا نزنند، در پس روی‌بند تروریست‌ها تردد بکنند یا نکنند، مسئله اصلی این‌ها نیستند. بلکه پیامی محکم به مسلمانان ساکن این کشور‌ها و جهان است که: «مقدسات شما، مقدسات همه نیست!».

به خواندن ادامه دهید «سیر تقدس زدایی از روی‌بند»

خاتمی و ترفند افق گشایش جدید

اکنون می‌دانند مردم از صندوق‌ها و انتخابات نمایشی رژیم کاملا برگشته‌اند. درد اصلی همه‌ی اصلاح طلبان اینجاست.  برخی شواهد نشان می‌دهد خاتمی قصد بازگشت و ارائه‌ی نوش‌دارویی برای جسدی بنام «مشروعیت» و مقبولیت نظام را دارد. بی شک اتاق‌فکرهای جمهوری اسلامی سناریوهای بسیاری را روی میز دارند. شورش مردم بلوچستان، می‌تواند انگیزه‌ی برای یکی از این سناریوها باشد.

به خواندن ادامه دهید «خاتمی و ترفند افق گشایش جدید»

فاتحه‌ی اصلاحات و پنجره‌ی یک طرفه‌ی امید

اصلاحات در نظام جمهوری اسلامی سرانجام به گل نشست. این ناقه‌ی آذین شده‌ی «سخت‌جان»، پس از دو و اندی دهه به اعتراف سران و مدافعان اصلاحات، ناتوان و نالان دیده می‌شود و می‌خواهند او را به حال خود رها کنند تا شاید در صحرای تاریخ سیاسی ایران گم شود و از یادها برود. آمدن دموکرات‌ها و جو بایدن هم کمکی به اصلاح‌طلبان نخواهد کرد. اینجاست که باید پرسید چه کسی قرار است طرح نو بعدی را دراندازد؟

به خواندن ادامه دهید «فاتحه‌ی اصلاحات و پنجره‌ی یک طرفه‌ی امید»

گفتگو با حمید شوکت دربارۀ خلیل ملکی و کتاب«میعاد در دوزخ»

حمید یوسفی: خلیل ملکی، یکی از فیگورهای مهم تاریخی سیاسی ایران است که چه قبل از انقلاب و چه پس از آن، صحبت درباره فعالیت سیاسی او بسیار است. او از اعضای ۵۳ نفر بود که در دوره پهلوی اول به زندان افتاد و پس از سقوط رضاشاه، به حزب توده پیوست و سپس در سال ۱۳۲۶ از این حزب جدا و به منتقد جدی سیاست‌های حزب توده تبدیل شد. برای ملکی سوسیالیسم بدون وجوه دموکراتیک آن معنا نداشت

به خواندن ادامه دهید «گفتگو با حمید شوکت دربارۀ خلیل ملکی و کتاب«میعاد در دوزخ»»

چهار سال با ترامپ

اگر جورج بوش پسر، دموکراسی را جایگزین حکومت ایران، که محور شرارت بود، می‌خواست، اگر باراک اوباما اصلاحات را در ایران و امکان تولد حکومتی قانونمند و مردمی را از دل نظام ولی فقیه ممکن می‌دید، اما ترامپ، واقع‌بینانه‌تر به حکومت ایران نگریست. در دوران ترامپ، از دهان او، مایک پمپئو و کادر اداری دولت ترامپ، بارها سخنان و نقدهای تندی را علیه سران جمهوری اسلامی ایران شنیدیم، که کاملا تازگی داشت و گویی حرف دل همه‌ی مخالفان و اسیران حکومت توتالیتر مذهبی ایران بودند.

به خواندن ادامه دهید «چهار سال با ترامپ»

مجتبی خامنه‌ای، وارثی شوربخت

اینروزها با نشر یا پخش خبری که از بیماری علی خامنه‌ای می‌گوید، باز نام پسر وی، مجتبی خامنه‌ای در رسانه‌های سپهر سیاسی دیده می‌شود، چرا که جای دیگری او را ندیده‌ایم. بسیار نکته‌ی جالب توجهی است؛ که سخن از جانشینی مجتبی برای سمت ولی فقیه پس از فوت پدرش به میان می‌آید. سخن از جانشین شدن کسی است که تاکنون حتی یک سخنرانی از او دیده نشده، یک سمت سیاسی علنی نداشته، یک موضع‌گیری سیاسی را بیان ننموده و در یک نشست مربوط به مسائل مملکت حضور پیدا نکرده است. همچنان، چونان که باری نوشتیم، آفتابی نمی‌شود.

به خواندن ادامه دهید «مجتبی خامنه‌ای، وارثی شوربخت»

پس از آنکه بایدن آمد!

بایدن

زمانیکه از تقابل ایران و آمریکا صحبت می‌شود، بحث اینکه دونالد ترامپ چگونه آدمی و چگونه سیاستمدار و چگونه آمریکایی است، و اینکه مبحث «ترامپیسم» اصلا وجه واقعی و مصداق دارد یا ندارد، به کنار گذارده شود بهتر است. بی‌شک مقاله‌ی ذیل قدری اشاره دارد که ترامپ با ملایان (دشمنان ملت ایران) چه کرد. اما اینروز‌ها که جمهوری اسلامی ایران و طرفداران این حکومت و لابی‌ها آن در آمریکا از خوشحالی‌ ِ تحقق رویای «پایان کابوس ترامپ و آغاز لالایی بایدن»، با دمشان گردو می شکنند، بهتر است که جام جهان‌نما را طوری بنگریم که در آن بایدن رییس جمهور ایالات متحده‌ی آمریکاست. 

به خواندن ادامه دهید «پس از آنکه بایدن آمد!»

بالهای پرواز هنر

مرش ۲

از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱، عمری را در ایران سیاه پس از انقلاب زیستم تا هرگز روزی را بی دغدغه‌ی ایران به شام و خوابی را بی یاد ایران نپیمایم. فوت محمد رضا شجریان، بانگ سحر بر آن دوران و این روزگار بود. به سراغ مجموعه ای از کاست در گوشه‌ای از کمد رفتم. یادگاری از آن دوران، بیش از سی کاست که جلد آنها را خود نوشته و تذهیبی ساده افزوده بودم. پیش و پس کوچ اجباری، در میان غم از دست رفتن وطن و صدای غربت که از آنسوها مرا فرا می‌خواند، این کاست‌ها را می‌شنیدم و دل به آنها و وازدگی از آنچه بر زبان و فکر مردم انقلابی جاری بود می سپردم. سی کاست از آوازها و به خواندن ادامه دهید «بالهای پرواز هنر»

یک پاسخ، یک سپاسگزاری و یک توضیح

sepasیکی از خوانندگان این سایت با کنایه پرسیده است که چرا سایت نقطه کم‌کار شده است، آیا تهدید شده و ترسیده است و می‌خواهد آرام آرام کنار بکشد و محو شود؟ در فضای افکار و جهان‌بینی‌های حاکم بر داوری آنهاییکه سیاست را دنبال می‌کنند، این پرسش تقریبا جزو بدیهیات و نگرش‌های نهادینه شده در بین ما ایرانیان است. ابدا از این پرسش نباید رنجید بویژه که این افراد از نزدیک با نویسنده در تماس نیستند. به خواندن ادامه دهید «یک پاسخ، یک سپاسگزاری و یک توضیح»

سراشیبی بدیهیات

اینترنتاز سال ۱۹۹۰ میلادی که جهان با اوج گرفتن سرعت پیشرفت کشورهای مجهز به فن‌آوری اطلاعات مواجه شد، زنگ خطری به صدا درآمد اما گوش‌های بسیاری شنوا نبود. یکی از این گوش‌های کیپ و مغزهای در قرنطینه باورهای خود و نگاه دوخته شده به افقی موهوم را باید ایران و ایرانی دانست. یکباره توازن تجمع ثروت در کشورهای جهان نمودار متفاوتی را که از دهه‌ی ۱۹۷۰ آغاز کرده بود نشان داد. به خواندن ادامه دهید «سراشیبی بدیهیات»

در آرزوی پایان قرنطینه‌‌ی افکار

guradشعرها سروده می‌شوند و حاضرین می گویند «ای جان»! شیخ و ریا، پیشانی سوخته، آقازاده، مجتهد مسکوت، پرستوها، اختلاس‌های میلیاردی، همه‌ی اینها اسباب لبخند شده‌اند. اختراع دیش ِ حلبی ِ ویروس شناس هم، اسباب نوشتن شد. قلم‌ها و افکار، امروز نه، که سالهاست در یک قرنطینه‌‌ی بی سرانجام بسر می‌برند. چه غمی است! که «وان من شو»های‌مان بزودی دور از قرنطینه باز ما را می‌خندانند.

به خواندن ادامه دهید «در آرزوی پایان قرنطینه‌‌ی افکار»

اگر میتوانی، برو نمیر! نوروزانه‌ها!

کظرظدومین یا سومین کشور جهان شدیم. تمام تاریخ افتخارات‌مان اکنون تکمیل می‌شود. تمام دروغ‌پردازی‌های دولت کلید به اوج می‌رسد قبل از اینکه جایش را به دولت بعدی بدهد. یک افتخار بزرگ: پس از چین و ایتالیا، ماییم! اینبار اسراییل و همه‌ی کشورهای عربی را پس زدیم. تا فردا بگوییم به کوری چشم اسراییل، «ما» متوکلان امام هشتم و خواهرش توانستیم با این بزرگترین بلای تاریخ معاصر، قدرتمندانه در افتاده و زمین‌اش بزنیم.  به خواندن ادامه دهید «اگر میتوانی، برو نمیر! نوروزانه‌ها!»

با اينهمه غم… – علی میرفطروس

نقطهدر تواريخ سيستان آمده است:
وقتی که سپاهيان«قُتيبه»(سردارعرب)،سيستان را به خاک وُ خون کشيدند،مردی چنگ‌نواز،در کوی وُ برزنِ شهر – که غرق خون وُ آتش بود-از کشتارها وُ جنايات «قُتيبه» قصّه‌ها می‌گفت و اشکِ خونين از ديدگانِ آنانی که باز مانده بودند،جاری می‌ساخت و خود نيز، خون می‌گريست… و  آنگاه، بر چنگ به خواندن ادامه دهید «با اينهمه غم… – علی میرفطروس»

بازی موفق سیاسی ترکیه در کنار فروپاشی تدریجی جایگاه ایران

turkyترکیه همچنان به بازی سیاسی خود که شاید در اولین نگاه از بهم‌ریختگی نشان دارد و خوانش استراتژی‌ها آن آسان نمی‌نماید ادامه می‌دهد. رجب طیب اردوغان در طول سال‌های رهبری‌اش بر شرایط سیاسی ترکیه تاثیر بسیار گذارده است. او برای چینش ادوات قدرت سیاسی‌اش بیش از همه، از بهم ریختگی شرایط خاورمیانه و تعدیل نقش تند آمریکا و روسیه در نظم جهانی، بهره می‌برد. به خواندن ادامه دهید «بازی موفق سیاسی ترکیه در کنار فروپاشی تدریجی جایگاه ایران»