نقدی بر کتاب «تأملات دیرهنگام» نوشته محمود صباحی -فاضل غیبی

نقدیاما مشکل این نیست ، بلکه اینجاست که شما از آموزه هایی با بُعد اجتماعی دفاع می کنید که خود بدان باور ندارید. از جمله «تقیه»(دین‌پوشی) را محکوم می کنید، اما آن را »واکنشی غریزی یا طبیعی« می‌نامید و می نویسید: «آری، انسان می‌تواند دروغ بگوید وقتی جانش در خطر باشد» [100] و توضیح می دهید که بهائیت از اینرو از پیروانش می خواهد تقیه نکنند زیرا که می خواهد «زندگی انسانی را از به خواندن «نقدی بر کتاب «تأملات دیرهنگام» نوشته محمود صباحی -فاضل غیبی» ادامه دهید