کاری جدید از شاهکار بینش‌پژوه در اینترنت روی یوتیوب پخش شده است. کاری است شنیدنی، حرفه‌ای و با استانداردهای جهانی، سبکی جدید در خوانندگی از سوی خواننده شنیده می‌شود و برای نقد هنری از این کار نکات مثبت کم نیستند. اما، این تشکر از سوی نقطه، دارای سویه‌ی دیگری هم هست. و آن چیزی‌ست که در «کلاسیک» شدن کار هنری و هنرمند بسیار نقش به‌سزا و بااهمیتی دارد. ادامه مطالعه تشکر از بینش‌پژوه، با یادی از فریدون فرخزاد

«بیداری ها و بیقراری ها»نوشته هائی است«خطی به دلتنگی»که میخواست نوعی«یادداشت های روزانه» باشد،دریغا که-گاه-از «خواستن»تا«توانستن»،فاصله  بسیاراست. درسال های مهاجرت نامه های فراوانی به دوستانم نوشته ام که متضمن بسیاری ازدیده ها و دیدگاه های نگارنده است.دریغا که بسیاری ازآنها در دسترسم نیست هرچندرونوشتِ موجود برخی ازآن نامه ها می تواند ادامه مطالعه بیداری ها و بیقراری ها(۳۵)،علی میرفطروس

 این دو کشور، هر دو از لحاظ دیپلماسی و بازی در سیاست، بسیار ناسالم رفتار نموده و می‌نمایند. اگر عربستان نازپرورده‌‌ است، ایران هم در انجام تحلیل‌های بلند مدت بسی کند‌ذهن است و در اشتباه‌کاری  ید بیضایی دارد. درد آنجاست که عربستان بطور طبیعی و ذاتی – و نه از روی آرمان‌های آسمانی – نزدیک منافع مردم‌اش می‌ایستد. اما برای جمهوری اسلامی منافع و جان ایرانی‌ها در تقدم قرار ندارد. ادامه مطالعه چرا آمریکا عربستان و اروپا ایران را «دوست» دارد؟

شرایط منطقه‌ی خلیج فارس کاملا می‌تواند دگرگون شود و یا اینکه همینگونه بماند. حملات انجام شده توسط چند تا پهباد و احیانا تعدادی موشک «دقیق» و یا نادقیق کروز به تاسیسات نفتی عربستان سعودی، اوضاع جهان را از لحاظ امنیت ارسال انرژی و سوخت، کاملا زیر پرسش برد. احتمالات بسیار زیادی روی میز است و هیچ‌کس با قاطعیت نمی‌تواند بگوید چه خواهد شد. ادامه مطالعه سکوت دائئ‌جان ناپلئون

ادامه مطالعه افشاگری‌های «فاضل» به چه کار آمد؟!

فکر کنیم که، در ایران، بخواهیم برای بزرگداشت فردوسی و اسطوره‌های اخلاق کهن مردم ایران، کارناوالی از داستان‌های شاهنامه را به خیابان‌ها آوریم. نمایش‌های حماسی که در آن رستم و سهراب و تهمینه و دیو سپید، همراه با اشعار فردوسی، در خیابان‌های شهر، پنجره‌ها و مشتاقان را درنوردند. کودکان از والدین بپرسند و والدین در کنار آنها زانو زده و از اسطوره‌های اخلاق ایرانی بگویند.
ادامه مطالعه محرم! شکستِ سکوت!

دریای مازندران یا کاسپین، که نامش برای ما ایرانیان کاشپی «یا کاسپی» باید باشد، همیشه در درازنای تاریخ بخشی از قلمرو ایران بوده، به جز انتهای شمالی آن که محل سُکنای قوم نیمه وحشی و شکارچی خزرها بوده است. شهر ۲۰۰۰ساله دربند در داغستان که اکنون در قلمرو روسیه قرار دارد، دِژ نظامی ایران برای دفع حمله های این قوم غارتگر بدست غُباد یکم ساسانی ساخته و در زمان انوشیروان مستحکم شد ادامه مطالعه حقوق ملت ایران در دریای کاسپی – زیر پای جمهوری اسلامی – کورش زعیم

مهارت برای راه رفتن روی طناب «حقیقت چیست و کجاست»! تا از این طناب به پایین نیافتیم. او کاملا سرنخ می‌دهد که دعوای بر سر اینکه کی از حقیقت بیشتر می‌داند، ما را به فنا خواهد داد: «چون پرده بر افتد نه تو مانی و نه من!» ** جالب اینجاست که در درون این اشاره‌ی حکیم، ما به مهارتی باید ماهر گردیم که در عمل برای بسیاری از مسلمانان جهان و ایران ناشناخته است. ادامه مطالعه سکولاریسم، حاصلِ گفتگوی بی نتیجه‌ی دین و دهر

آرامش دوستدار «دینخویی» را بدرستی مهم‌ترین مانع ایرانیان در راه پیشرفت دانسته است. او دینخویی را «برخوردی عاری از سنجش و شک با امور»(1) تعریف می کند. یعنی اینکه نتوانیم در باورهایی که دین در ما نهادینه کرده شک کنیم و در آنها بازنگری نماییم. البته چنین برخوردی نه ویژگی عوام است و نه منحصر به افراد مذهبی:  ادامه مطالعه آیا می‌توان بر «دینخویی» ایرانی غلبه کرد؟ فاضل غیبی

این پنهان ماندن مجتبی در پس پرده‌ی اندرون، نشان از عدم اطمینان خامنه‌ای از فردای حکومت‌اش نیز دارد. چرا نباید بار دیگر نام «خامنه‌ای» در سپهر جهان سیاسی تشیع نام بندد؟ مجتبی می‌تواند به مسکو، عراق و یا دمشق بگریزد و در آنجا باز قهرمانی از قهرمانان شیعه، در لباس یک ملای آرام و ساده‌زیست زنده باشد. تا شاید روزی به کار آید. ادامه مطالعه چرا مجتبی خامنه‌ای آفتابی نمی‌شود؟

*نوعی«تقیّه» و «تنزّه طلبی» روحِ آزادیِ اندیشه و شجاعت اخلاقی را درجامعۀ سیاسی ما کُشته است.  * پژوهشگری که بخواهد«همه» را راضی کند یا«عوامفریب» است یا«فریفتۀ عوام». * کسانی که اعتقادبه«کودتای28مرداد»راتاحد«ایمان مذهبی»بالا می برند و«تجدیدنظرطلبی»در این باره را«کُفر»می دانند،حتماً«منافع»ی دراین کار دارند،ازجمله اینکه 28مرداد و مصدّق برای این ادامه مطالعه ۲۸یادداشت دربارۀ ۲۸مرداد،علی میرفطروس

شرایط جمهوری اسلامی همچون یک لحاف چهل تکه‌ی کهنه شده است. کهنه لحافی که ظاهرش از سنتی بودن طبع دوزنده می‌گوید، با اینحال بهم ریخته و بی تناسب است. گویای اینکه نمی‌شده است این لحاف را یکدست‌تر بهم دوخت. سر هم شده است. وصله و پینه فراوان دارد. تار و پودش هم بی‌جان است. ادامه مطالعه لحاف چهل تکه‌ی جمهوری اسلامی