جامعهء ایران درطول تاریخ-غالباً-جامعه ای نابسامان وُ نامتعارف بوده و طبیعی است که درشرایط نامتعارف همه چیز(ازجمله اخلاقِ اجتماعی)می تواند«نامتعارف»گردد.
*پس ازشکست جنبش مشروطیّت نوعی ادبیّات درعرصهء سیاست و مطبوعات ایران رواج یافت که می توان آنرا«ادبیّات دشنام»نامید. ادامه مطالعه نگاهی به یک عارضهء تاریخی!، علی میرفطروس
این فرد آنقدر بر سر حرفهایش میایستد که حتی شعبدهباز سیاسی چون جواد ظریف نیز با اتکا به وعدههای انتخاباتی او باور دارد که در دورهی اول ریاست جمهوری او آمریکا با ایران وارد جنگ نظامی نخواهد شد و با صراحت آبروی سیاسی خود را به قمار میگذارد و پیشبینی میکند که جنگی بین ایران و آمریکا رخ نخواهد داد؛ از دید ظریف، ترامپ آدم سادهای است! و گرنه سیاست، از رفتار و وعدههای روحانی با مردماش، جان مییابد.
حتما همهی ما فیلم و کارتونهای شیرین دربارهی داستان «رابینهود» را دیدهایم. داستانی که از وقایعی برگرفته شده است که در غیاب پادشاه انگلستان «ریشارد شیردل» در کشورش روی میدهد. شرایط اقتصادی سخت به آزار و استثمار مردم توسط پرنس جان، نمایندهی ریشارد، میانجامد. پرنس جان بیرحمانه از مردم و بویژه تهیدستان مالیات و غرامت میگیرد و آنها را برای سرپیچی مجازات میکند.
واقعیت این است که این سازمانها و احزاب چپ نمادین گذشته های سرکوب و منکوب شده توسط فاشیسم اسلامی دهه هاست که تنها نمایندگی سازمان و تشکل خود را می کنند چرا که نلاشی شایسته برای برونرفت از این بن بست را نیز بعهده نگرفته اند. به روند رشد و افزایش نارضایتی ها در داخل کشور نگاهی ندارند. آنچه مهم است حفظ تشکیلات است و بس! سایت
آیا در فضای سیاسی ایران «سکولارهای» نامرئی قرار است «کاتالیزور» بعدی تزریق و تثبیت قدرت ماشین حکومت علی خامنهای و رییسی باشند؟ همانطور که اصلاحطلبان بیش از دو دهه بودند و هستند؟ آیا اساسا مشکل کشور ما عدم توازن قدرت بین سکولارها و مذهبیهاست؟
تقدیم به صفورا غلهزاری
هرچند که هفتهی پیش کرهی شمالی خبر از آزمایش سلاحهای پیشرفتهتری را داد و با اینکار خواست اعلا کند از موضع خود در برابر آمریکا کوتاه نخواهد آمد ولی با اینحال حجم مشکلات این کشور ناشی از تحریم های اقتصادی آمریکا کاهش نخواهد یافت. روزنامهی
اپوزیسیون برونمرز، سخت عزم و باورمند به نگاه خود، و شکاک و پر نقد به جمهوری اسلامی و انقلابیون و دگرگونیهای سیاسی ایران باقی ماند. و بخاطر همین نگاه در مقاطع بسیاری مورد بیمهری، تمسخر و حتی شماتت بخشی از مردم ایران واقع شد. اما هر چه زمان بیشتر پیش میرود و فاصلهی مردم با حکومت ولی فقیه و اصلاح طلبان بیشتر میشود، شانس و موقعیت اپوزیسیون برونمرز برای یافتن جایگاهی در فضای سیاسی ایران بزرگتر میگردد.
مگر صدام جرات داشت در زمان شاه به ایران حمله کند؟ و اگر میکرد مردم ایران و ارتش عاجز از دفاع از کشور بودند؟ مگر هیچکدام از همسایگان ایران جرات تخطی در روابط و تجاوز به مرزهای ایران را داشتند؟ پاسخ را خود آخوندها نیز بهتر از من و شما میدانند. اما شرایط دفاع کشور را با انقلاب آخوندی و مجاهدی و شریعتیی به فلاکتی رساندند که صدها هزار جوان «عاشوراپرست» و « وطنپرست» را طعمهی ارتش مدرن و بهروز صدام حسین نمودند و حالا هی فخر میفروشند.
بدنبال عملیات سریع و ضربتی نیروهای سپاه پاسداران در خلیج فارس ناو جنگی آمریکا دچار حریق سنگین شد. نیروی دریایی آمریکا که زیر حملات شدید قایقهای سریع سپاه پاسداران قرار داشتند به نجات خدمه و پرسنل این ناو عظیم پرداختند. ناو «جان سی استینس» که بوسیله هشت ناوچه جنگی نیروی دریایی آمریکا اسکورت میشد اکنون در قعر آبهای خلیج فارس قرار دارد.
دیپلماسی دولت ترامپ برای شکست دادن جمهوری اسلامی ایران با مرور زمان پیچیدهتر میشود. ترامپ نخست در نطقهای پیشانتخاباتی عزم جزم خود را برای اینکه رژیم آیتاللهها را مرعوب و درمانده سازد بیان کرد. با خروج از برجام پردههای «نمایش» سیاسی او بالا رفت. جهان و ایران منتظر بازیگران این بازی جدید سیاسی ماندند.
او بدنبال وارد شدن بر سر این میز قمار منافع و شانس ملت ایران برای رهایی از خامنهای و بازماندگان و پاچهخوران خامنهای است. امید دارد که با دگرگونی بزرگتری در شرایط سیاسی کشور و افزایش فشار دولت دونالد ترامپ به بیت رهبری، بتواند از طریق «آبروی سیاسی پدرش» و آنهم پس از سال ۸۸، جایگاهی برای نفوذ به میدان مردم بیابد. زندان هم که رفته است. زن هم که هست.