
اگر جورج بوش پسر، دموکراسی را جایگزین حکومت ایران، که محور شرارت بود، میخواست، اگر باراک اوباما اصلاحات را در ایران و امکان تولد حکومتی قانونمند و مردمی را از دل نظام ولی فقیه ممکن میدید، اما ترامپ، واقعبینانهتر به حکومت ایران نگریست. در دوران ترامپ، از دهان او، مایک پمپئو و کادر اداری دولت ترامپ، بارها سخنان و نقدهای تندی را علیه سران جمهوری اسلامی ایران شنیدیم، که کاملا تازگی داشت و گویی حرف دل همهی مخالفان و اسیران حکومت توتالیتر مذهبی ایران بودند.
ادامه مطالعه چهار سال با ترامپ





یکی از خوانندگان این سایت با کنایه پرسیده است که چرا سایت نقطه کمکار شده است، آیا تهدید شده و ترسیده است و میخواهد آرام آرام کنار بکشد و محو شود؟ در فضای افکار و جهانبینیهای حاکم بر داوری آنهاییکه سیاست را دنبال میکنند، این پرسش تقریبا جزو بدیهیات و نگرشهای نهادینه شده در بین ما ایرانیان است. ابدا از این پرسش نباید رنجید بویژه که این افراد از نزدیک با نویسنده در تماس نیستند.
از سال ۱۹۹۰ میلادی که جهان با اوج گرفتن سرعت پیشرفت کشورهای مجهز به فنآوری اطلاعات مواجه شد، زنگ خطری به صدا درآمد اما گوشهای بسیاری شنوا نبود. یکی از این گوشهای کیپ و مغزهای در قرنطینه باورهای خود و نگاه دوخته شده به افقی موهوم را باید ایران و ایرانی دانست. یکباره توازن تجمع ثروت در کشورهای جهان نمودار متفاوتی را که از دههی ۱۹۷۰ آغاز کرده بود نشان داد.
شعرها سروده میشوند و حاضرین می گویند «ای جان»! شیخ و ریا، پیشانی سوخته، آقازاده، مجتهد مسکوت، پرستوها، اختلاسهای میلیاردی، همهی اینها اسباب لبخند شدهاند. اختراع دیش ِ حلبی ِ ویروس شناس هم، اسباب نوشتن شد. قلمها و افکار، امروز نه، که سالهاست در یک قرنطینهی بی سرانجام بسر میبرند. چه غمی است! که «وان من شو»هایمان بزودی دور از قرنطینه باز ما را میخندانند.
دومین یا سومین کشور جهان شدیم. تمام تاریخ افتخاراتمان اکنون تکمیل میشود. تمام دروغپردازیهای دولت کلید به اوج میرسد قبل از اینکه جایش را به دولت بعدی بدهد. یک افتخار بزرگ: پس از چین و ایتالیا، ماییم! اینبار اسراییل و همهی کشورهای عربی را پس زدیم. تا فردا بگوییم به کوری چشم اسراییل، «ما» متوکلان امام هشتم و خواهرش توانستیم با این بزرگترین بلای تاریخ معاصر، قدرتمندانه در افتاده و زمیناش بزنیم.
در تواريخ سيستان آمده است:
ترکیه همچنان به بازی سیاسی خود که شاید در اولین نگاه از بهمریختگی نشان دارد و خوانش استراتژیها آن آسان نمینماید ادامه میدهد. رجب طیب اردوغان در طول سالهای رهبریاش بر شرایط سیاسی ترکیه تاثیر بسیار گذارده است. او برای چینش ادوات قدرت سیاسیاش بیش از همه، از بهم ریختگی شرایط خاورمیانه و تعدیل نقش تند آمریکا و روسیه در نظم جهانی، بهره میبرد.
* دلاوری و دلبستگی شاه به منافع ملّی، باعثِ خشمِ«خدایانِ نفتی» و عامل عُقوبت ها وُ عذاب های آینده بود. — *به قول مهندس عزت الله سحابی: برنامههای شاه به نفع ایران بود و ما متوجه نمی شدیم. — *رویدادهای مهندسی شده ای مانند آتش زدنِ سینما رکس آبادان و کُشتارِ میدان ژاله به شاه نشان داد که دشمنانش برای رسیدن به اهداف خود تا چه حد می توانند دست به جنون وُ جنایت بزنند! — * شاهِ« مُرغدِل »؟ یا « پرومته در زنجیر»؟