حمله نظامی ترکیه به مناطق کرد نشین سوریه
خاور میانه اسیر جنگ افروزی جدید دیکتاتوری های منطقه و کشورهای استثمارگر و استعمارگر غربی و شرقی شده است. متأسفانه امروز شاهد آغاز جنگ افروزی دیگری در منطقه هستیم؛ کشور ترکیه مناطق کردنشین در کشور سوریه را به بهانه دفاع از امنیت و حفظ تمامیت ارضی خود مورد حمله نظامی ادامه مطالعه تجمع در تهران برای حمایت از کردهای کوبانی
نقد و نگاهی به برنامۀ«پرگار»بی بی سی ، هردو مهمان«پرگار»-به عنوان«کارشناس ومتخصّص مسائل ایران»-از شیفتگانِ فیلسوف معروف فرانسوی،میشل فوکو هستند و حتّی یکی از مهمانان(آقای احمدسلامتیان)همراه با میشل فوکو به خدمت آیت الله خمینی مشرّف شده بود تا-از نزدیک -«گاندیِ ایران»و«قِدّیس درتبعید»را به فیلسوف فرانسوی بشناساند!.همین مهمان محترم-پیش ازانقلاب- با
نه اینکه فکر کنید با آنها که متفاوت از ما می اندیشند مشکلی داریم، نه اصلا اینطور نیست. انسانیم و اشتباه و جبران؛ اما، تامل زیباترین کاریست که از انسان ساخته است؛ زخمههای شنیدنی! اینکه چه شد و چه خواهد شد، غنیمت ِ لحظهای است که نگاه خیرهی هستی بر ما چشم میپوشاند. دنیای تازهای در راه است.
حملات ترکیه به کردهای سوریه سرانجام صورت گرفت و بزودی یک هفته از آغاز این حملات خواهد گذشت. ارزیابیهای سیاسی اولیه از این حملات این بود که پایدار و طولانی مدت نخواهند بود. اما شاید قدری در این ارزیابیها شتاب همراه بوده است. ایران یک نمایش نظامی در مرز با ترکیه براه انداخت. همزمان سه هزار سرباز آمریکایی عازم عربستان شدند.
اما مشکل این نیست ، بلکه اینجاست که شما از آموزه هایی با بُعد اجتماعی دفاع می کنید که خود بدان باور ندارید. از جمله «تقیه»(دینپوشی) را محکوم می کنید، اما آن را »واکنشی غریزی یا طبیعی« مینامید و می نویسید: «آری، انسان میتواند دروغ بگوید وقتی جانش در خطر باشد» [100] و توضیح می دهید که بهائیت از اینرو از پیروانش می خواهد تقیه نکنند زیرا که می خواهد «زندگی انسانی را از
سلامی و خامنهای و قاسم تقیزاده و سلیمانی میگویند «امروز» ما بسیار قوی هستیم و توان نظامی، ما را کفایت است، و مظلومنمایی هم نمیکنند. اگر هشت سال، جسم و جان و بدن جانبازان اسلام، ابزار مقابله با استکبار جهانی حامی صدام بود، امروز میگویند که «باور ۳۷۳» و «ذوالفقار» و پهبادهای جمهوری اسلامی همهی دشمنان انقلاب و اسلام را ترسانده است
فیلم جدیدی که با الهام از شخصیت داستانی جوکر به اکران سینماها آمده است، فیلمی دیدنی است. به احتمال زیاد این فیلم برای آنهاییکه سینما را برای تفریح و شادی، راهی میدانند، فیلم مطلوبی نیست و چه بسا این فیلم را «بیمارگونه» بیابند. جوکر اما فیلمی عمیق و دارای پیامی متفاوت است. پیامی که مدتها بود بر پردهی سینماها فراموش شده بود. کارگردان این فیلم نیز خود میگوید با ساختن فیلم، پیام سیاسی – اجتماعی و خطرناک آنرا کتمان نکرده است.
دير زمانی هنرِ رقص در جامعۀ ايران به عنوان پديده ای«سبکسرانه»و«غير اخلاقی»تلقّی می شد،هر چند که اين هنرِ شريف،نقش مهم و سازنده ای در فرهنگ باستانی ايران داشته است. ريشۀ رقص را می توان در اسطورۀ چهارهزار سالۀ ميترا يافت،زمانی که اين هنر از آئين های دينی و مراسم رسمیِ درباری بوده است.اين پديدۀ هنری -در کنار تحولات تاريخی ديگر- فراز و نشيب بسياری را پيموده است.با توجه به ممنوعيّت رقص در اسلام ،شايد اغراق آميز نباشد اگر بگوئيم
پروفسور والتر راسل مید مینویسد که سربازان آمریکایی که هفته پیش به منطقه اعزام شدند همانند سیم تلهای میمانند که با کوچکترین حرکتی عکس العمل نشان خواهد داد. این شرایط را در دوران جنگ سرد در برلین هم شاهد بودیم. این بدین معنیست که اکنون سربازان آمریکایی دم دست ایران هستند و با کوچکترین حمله به آنها، شرایط کاملا تغییر میكند.
شاید این حرفها متوجهی مخالفان شورا است، اما، اگر این شورا، آخرین «برگ» اپوزیسیون برای ایجاد باور به اپوزیسیون خارج از کشور است؛ که هست! پس این شورا باید بتواند آبروی خسته و به زانو نشستهی اپوزیسیون را بدان باز گرداند؛ زیرا اپوزیسیونها باید دارای اعتبار و اقتدار باشند، جز این نیست که اپوزیسیونها مایهی امیدند. نگهبان آرامش و امنیت مردماند. دشمنان رنجاند.
کاری جدید از شاهکار بینشپژوه در اینترنت روی یوتیوب پخش شده است
«بیداری ها و بیقراری ها»نوشته هائی است«خطی به دلتنگی»که میخواست نوعی«یادداشت های روزانه» باشد،دریغا که-گاه-از «خواستن»تا«توانستن»،فاصله بسیاراست. درسال های مهاجرت نامه های فراوانی به دوستانم نوشته ام که متضمن بسیاری ازدیده ها و دیدگاه های نگارنده است.دریغا که بسیاری ازآنها در دسترسم نیست هرچندرونوشتِ موجود برخی ازآن نامه ها می تواند