مجید محمدی
دستگیری مادورو برای ایرانیانی که در خیابان مشغول جان فشانی هستند یک نوشیدنی خنک است. این تحول شش معنای روشن دارد:
۱. ترامپ با حمله ای که به کاراکاس انجام شد و ربودن یک متهم بین المللی نشان داد که حقیقتا دستش روی ماشه است و فقط حرف نمی زند و دیکتاتورها باید حرفهای وی را جدی بگیرند.
۲. در این که ج ا معترضان را می کشد شکی نیست. دارد می کشد و خامنه ای در ۱۳ دی به صراحت از این دستور خود سخن گفت و دفاع کرد: «اعتراض به جاست اما اعتراض غیر از اغتشاش است. ما با معترض حرف میزنیم اما با اغتشاشگر حرف زدن فایدهای ندارد. اغتشاشگر را باید به جای خودش نشاند… یک عده آدم تحریکشده مزدور دشمن پشت بازاریان ایستادند و شعار ضد اسلامی و جمهوری اسلامی دادند.»
اما ترامپ برای حکومت شرطی گذاشته-به مردم شلیک نکنید- که محقق نمی شود. خامنه ای همین امروز در دام او افتاد چون چاره ای غیر از آن ندارد. او بیشتر شلیک می کند و پرونده اش را برای حمله ترامپ سنگین تر می کند.
۳. ترامپ می گوید آماده شلیک است. کجا را می خواهد بزند؟ مخرج مشترک این تهدید و سخنان ترامپ در نشست خبری با نتانیاهو زدن تاسیسات و ساختارهای نظامی و امنیتی است. برای ج ا کلیدی ترین مراکز تاسیسات موشکی است. چرا؟ چون فعلا تنها کارت بازی ج ا، موشکها هستند. این را باید از دستشان بگیرند تا اخته شوند.
۴. تهدیدهای ترامپ روی کاغذ نمی ماند. این تهدیدات بزودی به شکلی عملی خواهدشد که البته زمان و چگونگی اش را نمی دانیم. او صبر می کنند تا زمینه ها اماده شود و مردم مشتاقانه منتظر آن باشند و کمتر کسی در امریکا بتواند مخالفت کند. زدن برنامه موشکی اقدامی برد-برد برای همه در منطقه است. هر گونه اقدام ترامپ علیه دولتهای یاغی در جهت منافع و امنیت ملی امریکا و دولتهای منطقه است.
۵. البته دستگیری دیکتاتور به معنای سقوط رژیم نیست. فرماندهان ارتش و وزرای اصلی باید دستگیر شوند تا کل رژیم سقوط کند. و
۶. سقوط مادورو برای ایرانیان مخالف بسیار دلگرم کننده است اما این بدین معنی نیست که به خانه هایشان برگردند. سقوط ج ا کار آنها و بی بی است.
نتیجه گیری: تهران کاراکاس نیست: سقوط ج ا دست ایرانیان + بی بی را می بوسد.
برگرفته از ایمیل ارسالی
نقطه
۳ ژانویه ۲۰۲۶
نشریه سیاسی تحلیلی نقطه 